özgüven

     bazen insanın tamamen özgüveninin kaybolması nasıl birşey?
 nasıl oluyorda hop diye yok olup gidiyor.
 ama sabah uyandığında farkediyorsun bunu.
ondan sonra vay efendim üretim yap falan. yalan işler bunlar.
 projeme henüz başlamış olmamanın zaten kırıklığı içerisindeyken, projenin 4 gün sonra teslim edilmesi aklıma geldikçe kendimi daha da geriye itiyorum.inanın fotoğrafı sadece ödevleri yetiştirmek için çekiyorum.

bak bunlar...


   

....
......


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
  37.5 oldum. 38' e girmek heyecanlı gibi sanki. Ebeveynlik hayatıma başlamadan ucundan döndüm. Yeniden kendim olarak kendime sarıldım; zamanın değerini artık çok daha iyi anlıyorum. Ölmek üzere olmak ve kurtarılmak acayip bir şey. Hayattayım ve bunları yazıyor olmak bir hediye. Şu yazımdan 15 sene geçmiş:  'Seni yeneceğim İstanbul' Hala İstanbuldayım fakat bir fark var!  Dünya vatandaşıyım ben, Global olan vatandaşlığı öğrendim.. Hakikaten 38 yaşa gelmek, bir göz açıp kapama kadar hızlı; bir o kadar da yavaş ki, anlatamam. 10 seneyi düşünüyorum. 10 sene öncesi çok uzak mesela. Bir sürü şey yaşamışsın, öyle şeyler yaşamışsın ki sayfalara sığmaz. Bir o kadar da hızlı geçmiş. Sanki geçen gün bir arkadaşının etkinliğindeydin, 32 yaşında… Aniden bugün olmuşçasına. Neyse, yazmayı bıraktım fakat arada şiirler yazıp hayıflanıyorum. (iPhone notlar...) Buraya yayınlar mıyım emin değilim. Zaten Google aramalarında bu blog görüntülenmesin diye kapattım. Kimse bu masumiyetimi...
Devamı

Bi o yana, bi bu yana.

Resim
Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o, Bi bu. Bi… A. Tarihe not: Derinliğine inebileceğim, tanımlamaya başladığım ‘yas’ süreci nihayet bir esere dönüştü.  Anlat anlat, Tik -tak. Gel - git. Susma, üret. Bol şans A. Bu seneler sergi alanında görüşmek dileğiyle. 
Devamı

2024

Resim
                                                       fotoğraf: 'bir şehre ağıt' Nisan 2024  36. Yaştan merhaba. Hiç özet geçmeyeceğim çünkü hatırlamıyorum. Bu yaşlarda yüklenen bir saklanma isteği oluyormuş. Aslında evinin penceresine perde çekmek demek daha doğru olur. Durmamın sebebi bu. Evet itiraf ediyorum.  Internet artık güvenli gelmiyor. Duygularını samimi şekilde iletmek güç. Saklanmak ise bir power. ‘-Hayır hala hayattayım.’ Demeye geldim. Yaşamaya devam tabi. Bu blogu yazmaya başladığımda -ki sanıyorum 2007’lere dayanıyor hiçbir şeyi saklamak aklımıza gelmiyordu. Zaman geçtikçe evinin kapısını kapatır buluyorsun kendini. Sonra şunu öğreniyorsun aniden: ‘İyi kedi ölüsünü göstermez.’ Susmam da tam olarak bundan. - dı. Nerede kaldın bilmiyorum sayın okur ama ne sular aktı köprüden sen de tahmin ediyorsundur. Peki şimdi neden? Onu ...
Devamı