babam ve annem'e.

dinlemen için:

http://fizy.com/#s/1d7di1


 durum ne biliyor musun?
 hiç bir fikrin yok yaşantım hakkında..
 ya da nasıl söylesem kimse bilemiyor iç yaşantımı ben dahil..
 nasıl çözümlenecek bazı şeyler,iç çatışmalarım,devamlı kirli bir motelde yaşama isteğim..
alkol,sigara ile beslenme isteğim..
 ilaçlarla ayakta durma isteğim.. güneş doğsun ama çok ısıtmasın.. ısıtsın ama 27 derecelik bir ısıyla sabitlensin.
. istediğim zaman soğusun,hava kararsın ya da yeniden gün başlasın..
ama bunlar olurken ben hep uyusam ya..
bazen kalktığımda yatağımdan bir kahveyle karşılansam..
 ama üç gün yemek yemeden uyuduğumu düşünsem..
sonra annemin yaptığı o buzdolabında sakladığı 2 parça pirzola gelse.
annem, ben onları yerken ayaklarımı ısıtsa..
çok özledim be kadın seni..
çok özledim baba.
çok erken ayrıldım baba evden..
çok uzağım size..
 baba ne geliyor aklıma hep biliyor musun?
hani durumumuz çok kötüydü ya,ben seninle vakit geçirmek isterdim hep..
diğer arkadaşlarımın babalarıyla vakit geçirdiği gibi..
onlar mek danılsa giderdi.. ama ben öyle istemezdim aslında..
 küçükken bile paramızın olmadığını bilirdim. farkındalığını yaşardım..
bikaç arkadaşım babalarıyla müzeye falan giderdi. ben hep susardım baba...
ama bigün dayanamadım işte.. sana söyledim ''baba gidelim mi? ücretsizmiş bir de''.
 ama bilmiyordum baba sadece bana ücretsiz olduğunu..senin giremeyeceğini..özür dilerim baba..
 sen hatırlar mısın bilmiyorum ama ben herşeyi saniye saniye hatırlıyorum..
kapıdan girişimizi,gişede duran adamı ve ''beyfendi sadece çocuklara ücretsiz,sizin içeri girmeniz için bilmem nekadar ödeme yapmanız gerekiyor''dediğini..
baba arkanı döndün..
cebine baktığını gördüm..
okadar paramız yoktu yanımızda biliyorum..
 ''hadi gel kızım bahçedede bişeyler var onları gezeriz''dedin bana..
 girmediğime üzülmedim ben baba..sadece seninle vakit geçiriyorduk. mutluydum..
bahçede saçma sapan yıkık dökük duran tarihi eserler vardı..
ve sen bişeyler uydurup onları anlattın bana..
yalandı baba.

.... benim de artık bir evim var.
. düşünmezdim sizle yaşarken çöp poşetinin bittiğini,aman detarjan azalmış falan..
şimdi düşünüyorum baba. aynen sizin gibi.. ağır geliyor bazen.. uyuyamamalar falan. anla işte zor.. .... ''geçicek kızım'' desene anne yine ayağımı ısıtırken..
ağlasana benimle yine odamda ben ergenliğin doruklarını yaşadığım zaman ki gibi.
anne geçmiyor desem sana..
içeriye ablamlar girse ve biz ağladığımız için sırf ''biz ağlıyoruz''diye sebebini bilmeden sarılıp ağlasak ya tekrar..
 anne ben o küçücük odada 3 kardeş zamanlarına dönmek istıyorum..
bazen senden nefret ederdim ya küsüp. çok pişmanım şimdi... anne ben büyüdüm sanırım.
derdin ya hep ''büyüyünce pişman olursun'' diye. oluyorum şimdi..
 ... ben hiç babama, anneme seni seviyorum demedim.
ama birgün cesaret aldım ve babamın yanına gittim,yatıryordu..
annem sanırım şehir dışındaydı.. dayanamadım ağlayarak girdim odaya..
 babamın yanına uzandım.. noldu kızım dedi bana sarılarak..
''baba , bırakmıcaksın di mi bizi..ölmeyeceksin ben çok yaşlanana kadar di mi'' dedim..
''hep yanındayım,'' dedi bana..çok ağladım ben..
 ''seni seviyorum baba'' dedim..
 ama duymadı işte! uyuyordu çünkü!!
 bikere denedim,oda olmamıştı..
sonra hiç cesaretim olmadı. gidip sarılamadım.
seni seviyorum diyemedim bir daha...
 baba ve anne..
bu yazıyı hiç bizaman okuyamayacağınızı bildiğim halde ''sizi çok seviyorum lan''.
 söyledim işte.
 iyi ki varsınız.
 ben yaşlanana kadar ölmeyin tamam mı?
 çok yaşlanayım ama. bunayım falan. farkında olmayayım sizin gittiğinizi.hep elfler gibi veda ederek gemiye binip gittiğinizi düşleyeyim.

 SL