Yazı yok

bugünlük yazı yok sadece biraz İstanbul diyorum...(ödev için çıktığımda çektiğim bir kaç fotoğraf:)





Yorumlar

  1. Unknown13 Ocak 2011 05:16

    uuuuuuuuuuuu.... (ağızburnudağılarak sevinme ifadesi.) Çok acayip olmuş (iyi Manada) Elline sağlık... Özellikle ilk fotoğrafı kazıdım kafama.. Bir gün mutlaka lazım olacak bana.. İnanıyorum şu an... Braowooo miss çelikel...

    YanıtlaSil
  2. "Aslı Gibidir"13 Ocak 2011 12:48

    teşekkür ederim monsieur :) beğenmene içten sevindim. bil.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
  37.5 oldum. 38' e girmek heyecanlı gibi sanki. Ebeveynlik hayatıma başlamadan ucundan döndüm. Yeniden kendim olarak kendime sarıldım; zamanın değerini artık çok daha iyi anlıyorum. Ölmek üzere olmak ve kurtarılmak acayip bir şey. Hayattayım ve bunları yazıyor olmak bir hediye. Şu yazımdan 15 sene geçmiş:  'Seni yeneceğim İstanbul' Hala İstanbuldayım fakat bir fark var!  Dünya vatandaşıyım ben, Global olan vatandaşlığı öğrendim.. Hakikaten 38 yaşa gelmek, bir göz açıp kapama kadar hızlı; bir o kadar da yavaş ki, anlatamam. 10 seneyi düşünüyorum. 10 sene öncesi çok uzak mesela. Bir sürü şey yaşamışsın, öyle şeyler yaşamışsın ki sayfalara sığmaz. Bir o kadar da hızlı geçmiş. Sanki geçen gün bir arkadaşının etkinliğindeydin, 32 yaşında… Aniden bugün olmuşçasına. Neyse, yazmayı bıraktım fakat arada şiirler yazıp hayıflanıyorum. (iPhone notlar...) Buraya yayınlar mıyım emin değilim. Zaten Google aramalarında bu blog görüntülenmesin diye kapattım. Kimse bu masumiyetimi...
Devamı

Bi o yana, bi bu yana.

Resim
Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o yana, Bi bu yana. Bi o, Bi bu. Bi… A. Tarihe not: Derinliğine inebileceğim, tanımlamaya başladığım ‘yas’ süreci nihayet bir esere dönüştü.  Anlat anlat, Tik -tak. Gel - git. Susma, üret. Bol şans A. Bu seneler sergi alanında görüşmek dileğiyle. 
Devamı

2024

Resim
                                                       fotoğraf: 'bir şehre ağıt' Nisan 2024  36. Yaştan merhaba. Hiç özet geçmeyeceğim çünkü hatırlamıyorum. Bu yaşlarda yüklenen bir saklanma isteği oluyormuş. Aslında evinin penceresine perde çekmek demek daha doğru olur. Durmamın sebebi bu. Evet itiraf ediyorum.  Internet artık güvenli gelmiyor. Duygularını samimi şekilde iletmek güç. Saklanmak ise bir power. ‘-Hayır hala hayattayım.’ Demeye geldim. Yaşamaya devam tabi. Bu blogu yazmaya başladığımda -ki sanıyorum 2007’lere dayanıyor hiçbir şeyi saklamak aklımıza gelmiyordu. Zaman geçtikçe evinin kapısını kapatır buluyorsun kendini. Sonra şunu öğreniyorsun aniden: ‘İyi kedi ölüsünü göstermez.’ Susmam da tam olarak bundan. - dı. Nerede kaldın bilmiyorum sayın okur ama ne sular aktı köprüden sen de tahmin ediyorsundur. Peki şimdi neden? Onu ...
Devamı